Guðjón Friðriksson

Guðjón Friðriksson sagnfræðingur er fæddur í Reykjavík 9. mars 1945. Hann lauk stúdentprófi frá MR 1965, BA-prófi í sagnfræði og íslensku frá Háskóla Íslands 1970 og prófi í uppeldis- og kennslufræði 1971. Hann starfaði við kennslu 1970-1975 og blaðamennsku 1976-1985, var ritstjóri Sögu Reykjavíkur 1985-1991 en hefur verið rithöfundur í fullu starfi frá 1991.

Guðjón hefur gegnt margvíslegum félagsstörfum, sinnt dagskrárgerð í útvarpi og sjónvarpi og skrifað fjölda greina og ritgerða í blöð, tímarit og bækur, auk þeirra bóka sem taldar eru upp hér á eftir. Hann er félagi í Reykjavíkurakademíunni.

Guðjón hefur hlotið margvíslegar viðurkenningar fyrir ritstörf, m.a. móðurmálsverðlaun úr Minningarsjóði Björns Jónssonar 1985, menningarverðlaun Visa-Íslands 2000 og sex sinnum hefur hann verið tilnefndur til Íslensku bókmenntaverðlaunanna og hlotið þau þrisvar; fyrir Sögu Reykjavíkur, Bærinn vaknar 1992, fyrir Einar Benediktsson, Ævisögu 1 1997 og loks fyrir Jón Sigurðsson – ævisögu 2 2003.

Bækur Guðjóns:
Forsetakjör 1980, 1980.
Vigdís forseti, 1981.
Togarasaga Magnúsar Runólfssonar, 1983.
Á tímum friðar og ófriðar 1924–1925, heimildaljósmyndir Skafta Guðjónssonar, 1983.
Reykjavík bernsku minnar, viðtalsbók, 1985.
Saga Reykjavíkur. Bærinn vaknar, fyrri hluti 1991, síðari hluti 1994.
Saga Jónasar Jónssonar frá Hriflu 1–3: Með sverðið í annarri hendi og plóginn í hinni, 1991, Dómsmálaráðherrann, 1992, Ljónið öskrar, 1993.
Indæla Reykjavík. Þingholt og sunnanvert Skólavörðuholt, 1995.
Indæla Reykjavík. Gamli vesturbærinn, 1996.
Einar Benediktsson. Ævisaga 1–3, 1997-2000.
Nýjustu fréttir! Saga fjölmiðlunar frá upphafi til vorra daga, 2000.
Jón Sigurðsson – ævisaga, fyrra bindi 2002, síðara bindi 2003.
Ég elska þig stormur – ævisaga Hannesar Hafstein, 2005.
Saga af forseta, 2008.